-12%
کتاب حریم
کتاب حریم اثر ویلیام فاکنر، در کارنامهی ادبیِ این نویسندهی برجستهی آمریکایی، جایگاهی بحثبرانگیز و در عین حال کنجکاویبرانگیز دارد. این رمان که نخستین بار در سال ۱۹۳۱ منتشر شد، همانند بسیاری دیگر از آثارِ فاکنر، در اقلیمِ خیالیِ «یوکناپاتافا» روایت میشود؛ سرزمینی که به مثابهِ آیینهای برایِ انعکاسِ زوالِ اخلاقی، خشونت و پیچیدگیهایِ روانیِ جنوبِ آمریکا عمل میکند. اگرچه فاکنر بعدها در اظهاراتی فروتنانه، این کتاب را اثری ضعیف و صرفاً برایِ جلبِ مخاطبِ عام و کسبِ درآمد دانسته بود، اما همین «جنجالی بودن» و صراحتِ تلخِ داستان، آن را به یکی از پرفروشترین و در عین حال موردِ بحثترین آثارِ او در میانِ منتقدان بدل کرد.
داستان با فضایی خفقانآور و تاریک آغاز میشود؛ جایی که لی گودوین و گروهش در انبارِ متروکهای در دلِ جنگل، به قاچاقِ مشروباتِ الکلی مشغولاند. در این میان، ورودِ ناخواستهی «تمپل»، دخترِ جوان و محصل، به این محیطِ آلوده و خطرناک، جرقهی فاجعه را میزند. پیوندِ سرنوشتِ او با «پاپای» – شخصیتِ مخوف و اهریمنیِ داستان – و تلاشهایِ بیسرانجامِ «تامی» برایِ محافظت از او، بستری را فراهم میآورد که در آن خیر و شر، در سطحیترین و حیوانیترین شکلِ خود با هم دستبهگریبان میشوند. حضورِ «بن بو»، وکیلی که خود درگیرِ بحرانهایِ شخصی و عاطفی است، تلاشی نافرجام برایِ برقراریِ عدالت در دنیایی است که قانون در آن رنگ باخته است.
ساختارِ رواییِ کتاب حریم، با آن فضایِ سنگین و رئالیسمِ خشن، خواننده را به سفری در اعماقِ تباهی میبرد. فاکنر در این رمان، برخلافِ سبکِ پیچیده و سیالِ ذهنیِ سایرِ آثارش، با زبانی تند و بیپرده، به تشریحِ سقوطِ انسانی میپردازد. این کتاب، روایتی است از قربانی شدنِ معصومیت در برابرِ هوس، قدرت و فسادِ سیستمی. فاکنر با هوشمندی، محیطِ روستایی و ظاهراً ساده را به میدانِ نبردی تبدیل میکند که در آن، مرزهایِ اخلاقی به تدریج فرو میریزند و آنچه باقی میماند، پوچیِ مطلقی است که شخصیتها را در خود میبلعد.
بحثهایِ میانِ محققان دربارهی کیفیتِ این اثر، نشاندهندهی تأثیرِ عمیقِ آن بر ادبیاتِ داستانی است. فارغ از قضاوتِ خودِ نویسنده دربارهی عامهپسند بودنِ کتاب حریم، نمیتوان کتمان کرد که این رمان، تصویری بیرحمانه و در عین حال تأملبرانگیز از تاریکترین زوایایِ روانِ بشر ارائه میدهد. خواندنِ «حریم» به معنایِ مواجهه با واقعیتی است که شاید از آن گریزان باشیم، اما فاکنر با قلمِ گزندهی خود، ما را وادار میکند تا به تماشایِ فروپاشیِ اخلاق در میانِ سایههایِ مخوفِ یوکناپاتافا بنشینیم؛ تجربهای که اگرچه تلخ، اما برایِ درکِ عمقِ آثارِ فاکنر ضروری است.پ

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.